Mineurstemming bij CJVV na 1-1 tegen Horst

Het scorebord tikte langzaam maar zeker naar de 97 minuten en iedereen vroeg zich af wanneer leidsman Wolterink nu eens af zou fluiten, het publiek van zowel CJVV als Horst roerde zich en kon zich niet herinneren wanneer er nou iemand in de tweede helft op de grond had gelegen voor verzorging. “Nou vooruit nog één corner dan” moet de scheids hebben gedacht en hetgeen waar iedereen met een geel-zwart hart bang voor was gebeurde. In een scrimmage kreeg de ingevallen Cas Mocking de bal bij toeval op zijn hoofd en zag de bal tot zijn ontzetting in het eigen doel hobbelen. Een gelijkmaker die voor veel frustratie zorgt aan CJVV-kant en met gevolgen voor de stand in deze 2^e klasse, gezien de kleine verschillen op de ranglijst.

Niet dat de eindstand onverdiend was trouwens; de gehele tweede helft stond CJVV met de rug tegen de muur en het wachten was op de gelijkmaker. Toch moet gezegd worden dat CJVV bijna geen kans weggaf in de gehele wedstrijd en had het zelf de mogelijkheden om de wedstrijd in veilige haven te loodsen. Beetje dubbel, qua veldverhouding verdiende Horst het punt maar een “lelijke overwinning” had best een keer gemogen voor CJVV.

Al gauw blijkt dat beide ploegen vanuit een gesloten organisatie tot kansen willen komen. CJVV lijkt als eerste de muur van Horst te slechten maar een curvebal van Jeroen den Uyl belandt boven op het doel van Horst. Ook Jerre Liebregts moet een keer handelend optreden op een schot vanuit een moeilijke hoek maar grote kansen zijn er vooralsnog niet te noteren totdat het in de 20^e minuut ineens 1-0 staat. Horst kan de bal niet goed wegwerken en Berkay Sari haalt vanaf 20 meter uit. Zijn dubbele poging hobbelt precies in de hoek en Horst doelman Joris ten Bolscher staat aan de grond genageld. Aan het spelbeeld veranderd hierna niet veel, beide ploegen geven weinig weg maar nemen ook weinig risico. CJVV is nog tweemaal dreigend; een poging van Scotty Kneefel gaat via een woud van benen over het doel en een halve volley van Jeroen den Uyl verdwijnt in de handen van de doelman.

Na de rust dringt Horst meer aan en drukt CJVV steeds meer naar achteren. CJVV hoeft niet echt gezien de 1-0 voorsprong en laat zich ook gedienstig de wil van Horst opleggen zo lijkt het. Tot de 75^e minuut is er dan ook weinig te beleven, Horst wil wel maar kan nog niet echt potten breken. CJVV-goalie Jerre Liebregts heeft dan ook weinig te doen, alleen een schot van Mykyta Havryk zeilt rakelings over maar verder hoeft Liebregts niet één keer handelend op te treden. Vanaf minuut 80 worstelt CJVV zich meer onder de druk vandaan en krijgt het kansen om de wedstrijd in het slot te gooien. Schoten van Nino Koudijs en de ingevallen Floris Bosscher zeilen naast of zijn een prooi voor de doelman voordat in de 91^e minuut Nino Koudijs ineens moederziel alleen op doelman Ten Bolscher af kan gaan. Koudijs, de laatste weken zo beslissend voor ons vlaggenschip blijkt ook maar een mens van vlees en bloed te zijn en mikt de bal via de bovenkant van de lat over het doel van Horst.

Zo blijft het billenknijpen voor CJVV en laat de warrig leidende scheidsrechter veel te lang doorspelen waardoor het alsnog mis gaat. Als arbiter Wolterink na de 1-1 besluit om nóg een aantal minuten bij te trekken is CJVV zelfs nog dicht bij de overwinning. Scotty Kneefel komt echter centimeters tekort om bij de tweede paal binnen te werken en zo speelt CJVV voor de 4^e opeenvolgende keer gelijk tegen FC Horst. Een verder sportieve wedstrijd en wellicht een terechte uitslag maar zoals gezegd met een frustrerend einde van de wedstrijd en een mineurstemming ondanks het feit dat er weer niet is verloren.

Volgende week treft CJVV het geplaagde Hierden. Deze ploeg waande zich een tijdlang veilig met een positie in de subtop van 2G maar is in de laatste weken gezakt naar een 10^e plek. Zij zullen de punten dus hard kunnen gebruiken maar als CJVV zeker wil zijn van een nieuw verblijf in de 2^e klasse zal ons vlaggenschip er goed aan doen 3 punten te pakken in en tegen Hierden en ook de inhaalwedstrijd over 2 weken tegen Batavia ’90 te verzilveren. Hierna volgen namelijk nog 3 loodzware wedstrijden tegen de nummers 1 en 2 van de competitie (Go Ahead Kampen en Lunteren) en Waterwijk, dat aan de leiding staat van de tweede periode. Rustig achteroverleunen is er dus nog niet bij voor de geel-zwarten maar de ploeg kan bogen op het feit dat het in de tweede periode slechts 6 tegendoelpunten heeft moeten incasseren, veruit de minste van alle ploegen. Dit zou vertrouwen moeten geven voor de komende wedstrijden, te beginnen dus komende zaterdag in Hierden.